ا

ین دل گرفته من

                          به یاد بهار تنهایی گریه دارد امشب

از بی وفایی یاران غصه دارد

                         از تنهایی گله دارد امشب

دلم هوای باغ و بوستان دارد

                         هوس فراموشی یاران دارد امشب

دلم از غصه اشک دارد

                        امید به فردایی روشن دارد امشب

دلم، دل سپرده نیست اما

                        از بوی ریا بیم دارد امشب

دلم از ناجوانمردی ترس دارد

                         از ترک دوستان شرم دارد امشب

دلم باید بگذرد از گنه یاران

                        دلم چرا این همه گذشت دارد امشب

(این شعر از خودم است اگر دوست داشتید براش نظر بدهید با تشکر)

#FFFFFF

دور از نگاه ادما هر دومون عاشق مي شديم

کاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا مي گرفت

گلاي سرخ دلمون کاش بوي دريا مي گرفت

کاش تو هواي عاشقي ليلي و مجنون مي شديم

باد که تو دريا مي وزيد ما هم پريشون مي شديم

کاش که يه ماهي قشنگ براي ما فال م يگرفت

برامون از فرشته ها امانتي بال مي گرفت

کاشکه به جز من هيچ کسي اين قدر زياد دوسِت نداشت

يا که دلت عشق منو اول عشقاش مي گذاشت