|
هیچ کس تنهایی ام را باور نکرد / هجوم شعرهای عاشقانه ام را باور نکرد
|
یکی به من خندید و رفت
خاطره ها رو از من دزدید و رفت
یکی از اون طرف دنیا اومد
دل به دریا زد و رفت
یکی آسمونش پر از ستاره بود
تک ستاره منو دزدید و رفت
یکی ابر بهاری داشت
کویر دل منو ندید و رفت
یکی صدا می زد و مهربونی می
کرد
به
من رسید ، بی صدا رفت
یکی چشماش پر از صداقت بود
چشماشو
بست به من دروغ گفت و رفت
یکی هم سفرم بود
نمی
دونم چرا پر کشید و رفت
یکی راه و می شناخت از بی راهه
تو
پیچ و خم جاده من و تنها گذاشت و رفت
یکی صبرش قد یه دنیا بود
به
من رسید لبریز شد و رفت
یکی پیر جاده های بی کسی بود
کنار
من عمرش سر رسید و رفت
یکی عمری بی صدا بود
سر
من فریاد کشید و رفت
یکی نقاش روزگار بود
توی
آسمون من خورشید و نکشید و رفت
یکی پری آرزوها بود
گفت
آرزوی تو محاله و رفت
یکی چشمامو دید پر از اشکه
گفت
دنیا همینه و رفت
یکی بی خیال من و خاطره هام
پا
به دنیا زد و رفت
یکی فارغ از درد غربت
آشناها
ور از من دزدید و رفت
یکی دستاش پر از وفا بود
واسه
صفا بی وفایی کرد و رفت
«دل نوشته خودم هست عزیز دوست داشتی نظر بده»
